Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Ἀρχή τοῦ χρόνου τῆς Ἀνατολῆς


O χρόνος! Ἕνα “πρᾶγµα” πού δέν µποροῦµε νά τό δοῦµε, δέν µποροῦµε νά τό ἀγγίξουµε, δέν µποροῦµε νά τό κλείσουµε σέ ἕνα σωλῆνα καί νά τό βάλουµε κάτω ἀπό ἕνα µικροσκόπιο νά τό ἐξετάσουµε. Δέν µποροῦµε νά τό ἀγοράσουµε καί δέν µποροῦµε νά τό πουλήσουµε, δέν µποροῦµε νά τό ἀπειλήσουµε καί δέν µποροῦµε νά τό νικήσουµε. Δέν ἔχει χρῶµα, δέν ἔχει ἄρωµα, δέν ἔχει ὄγκο, δέν ἔχει βάρος, δέν ἔχει σκιά. Ὅµως βαραίνει πάνω µας, δεσπόζει στή ζωή µας καί τήν καταδυναστεύει, ἀπό τή στιγµή πού θά γεννηθοῦµε, µέχρι τή στιγµή πού θά ἀφήσουµε αὐτόν τόν κόσµο πίσω µας.
Ἔτσι καί ἡ ἀνθρωπότητα στό σύνολό της, ἄρχισε ἀπό πολύ νωρίς νά ψάχνει τρόπους νά προσπαθεῖ νά καταλάβει καί νά ὑπολογίσει, αὐτό τό φευγαλέο καί ἄπιαστο στοιχεῖο. Καί εἶναι φυσικό, στή µέτρηση τοῦ χρόνου νά χρησιµοποιηθοῦν οἱ δύο σταθερές τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τό φῶς καί τό σκοτάδι, ἡ µέρα καί ἡ νύχτα, ὁ ἥλιος καί ἡ σελήνη. Ἄλλοι λαοί στηρίχτηκαν στόν ἥλιο, ἄλλοι στή σελήνη, ἄλλοι –οἱ περισσότεροι– καί στά δύο. Ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τοῦ χαλκοῦ ἔχουν σωθεῖ ἡµερολόγια τῶν Αἰγυπτίων καί τῶν Σουµερίων ὅπως καί ἀπό τήν ἐποχή τοῦ σιδήρου, τῶν Βαβυλωνίων τό Ζωροαστρικό ἡµερολόγιο τῶν Περσῶν καί, βέβαια, τό Ἑβραϊκό.

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ

ΙΕΡΑ  ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ  ΑΘΗΝΩΝ
Ι. ΝΑΟΣ  ΑΓΙΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ  ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΠΡΟΣ  ΤΟΥΣ  ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ
 ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ  ΚΑΙ  ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ
 Τ ά  ξημερώματα τῆς Κυριακῆς 31 Ἰουλίου 2016, ὁ Κεντρικός Ναός τῶν Ἀθηνῶν, Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ, πού βρίσκεται μεταξύ Λυκαβηττοῦ καί Ἐξαρχείων, δέχθηκε ἀπό ἐσᾶς ἰσχυροτάτη βομβιστική ἐπίθεση μέ 2 μεγάλες φιάλες ὑγραερίου τύπου Camping, πλήρεις εὐφλέκτων ὑλικῶν!
Ἐν τῷ μεταξύ, στίς 6 Αὐγούστου, ἀναλάβατε τήν εὐθύνη τῆς βομβιστικῆς ἐπιθέσεως ὡς ὀργάνωση«Χαοτικά Νεφελίμ».

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Η ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ!

Τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας –εἴτε προφάσει, εἴτε ἀληθεία– διέσωσε τό κῦρος τῆς Ὀρθοδοξίας!

Η  ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟΣ  ΣΥΝΟΔΟΣ  ΤΗΣ  ΚΡΗΤΗΣ
ΑΠΕΘΑΝΕ  ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ!

Ὁ Ὀρθόδοξος καί μέ Οἰκουμενική ἀποδοχή ὁρισμός τῆς Ἀληθείας τῆς Πίστεως,
ἀπό τόν ἅγιο Βικέντιο Λειρίνης, «ὅ,τι πάντοτε, ὅ,τι πανταχοῦ καί ὑπό πάντων ἐπιστεύθη»,
ἀπορρίπτει παντελῶς καί σέ ὅλα τα ἐπίπεδα τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης,
τήν προεργασία της, τήν σύνθεσή της,
τά θέματά της  καί, κυρίως, τίς ἀποφάσεις της!

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

 περιλάλητος Σύνοδος τῆς Κρήτης ἀπέθανε καί ἐτάφη. Ὅπως σαν οἱ ἀρχές καί οἱ προϋποθέσεις της, ἔτσι, μέ μαθηματική νομοτέλεια διεξήχθησαν καί οἱ ἐργασίες της καί ἐξήχθησαν τά πορίσματά της. Ἔτσι, ἀκριβῶς, ἐπισυνέβη καί ὁ θάνατος καί ὁ ἐνταφιασμός της. «Ἐκ τῆς γῆς» συνεκλήθη, «ἐκ τῆς γῆς ἐλάλησε» καί εἰς «τήν γῆν ἀπελεύσατο». « Ὠδινε μῦν καί ἔτεκε μῦν». Ματαίως κάποιοι, πού ἐνόμισαν ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτή «ὤδινεν ρος», προσπαθοῦν νά σκυλεύσουν τό «ἐξαίσιον πτῶμα» της γιά νά δρέψουν δάφνες Ὀρθοδόξου ὁμολογίας! Ματαίως κάποιοι, γιά δικούς τους λόγους προσπαθοῦν νά συσχετίσουν τήν Σύνοδο Φεράρρας-Φλωρεντίας μέ τήν ἐκκλησιαστική τραγωδία τοῦ Κολυμπαρίου.  Καί, τό ἀκόμη θλιβερώτερο, ὅτι βρίσκουν ἐπικροτητάς αὐτῶν τῶν συσχετισμῶν τους!

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

«ΛΥΠΗΣΟΥ ΜΑΣ ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΠΗΡΑΜΕ…»

Στὶς 29 Μαΐου θρηνοῦμε τὴν πτώση τῆς Πόλης τῶν πόλεων, τὴν Ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Θρηνοῦμε τὴν Πόλη ποὺ χάσαμε ἀλλὰ καὶ τὴν Πόλη ποὺ κάθε χρόνο χάνουμε ἐξ αἰτίας τῆς στάσης μας καὶ τῆς συμπεριφορᾶς μας, μὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερη βιαιότητα, μὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερο θράσος ἀπὸ τὴν μεριὰ τῶν κατακτητῶν καὶ μὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερη ἀπάθεια ἀπὸ μέρους μας. Δὲν ἔχουμε ἁπλῶς παραδώσει τὰ ὅπλα, ἀλλὰ προσφέρουμε τοὺς ἑαυτούς μας καὶ ὅλο τὸν κόσμο μας μὲ πολὺ μεγάλη ἐγκαρδιότητα καὶ ἀγάπη στοὺς κατακτητές, σὰν νὰ ἀνήκουν σὲ αὐτοὺς ὅλα καὶ σὲ ἐμᾶς τίποτα. Στὴν πραγματικότητα βέβαια, οἱ περισσότεροι, δὲν ξέρουμε τί θρηνοῦμε, δὲν ξέρουμε τί εἶναι αὐτὸ ποὺ χάσαμε καὶ συνεχῶς χάνουμε γιατί δὲν ἔχουμε κάτσει ποτὲ νὰ ἀσχοληθοῦμε σοβαρὰ μὲ τὰ γεγονότα ποὺ τόσο μᾶς ἀφοροῦν.
Διάβαζα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν «Τὰ Παραλειπόμενα» τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Βρυέννιου, ὁ ὁποῖος ἦταν μοναχὸς τὴν περίοδο τῆς παρακμῆς τῆς Πόλης καὶ κοιμήθηκε λίγα χρόνια πρὶν τὴν ἅλωσή της. Ἐπειδὴ ὅμως μιὰ Ἅλωση καὶ μάλιστα τέτοιων διαστάσεων δὲν πραγματοποιεῖται χωρὶς νὰ ὑπάρχουν βαθιὰ αἴτια, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν γεγονότα, ποὺ μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ νὰ ὁδηγοῦν σὲ αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα, ὁ Ἰωσὴφ ὁ Βρυέννιος εἶχε ἐντοπίσει τὰ αἴτια αὐτὰ καὶ τὰ εἶχε καταγράψει.