«Εἶπε δὲ Κύριος: Ἡ κραυγὴ τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρωνἐπλήθυνε, καὶ ἡ ἁμαρτία αὐτῶν βαρεῖα σφόδρα»

«Χωρὶς Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται» εἶχε πεῖ κάποτε ὁ Ντοστογιέφσκυ καὶ τὰ λόγια του, διαχρονικά, μπορεῖ νὰ τὰ ἐπιβεβαιώσει κανείς, εἴτε παρατηρῶντας τὴν ζωὴ ἑνὸς λαοῦ χωρὶς Θεό, εἴτε παρατηρῶντας τὴν ζωὴἑνὸς ἀνθρώπου χωρὶς Θεό. Κάποιοι ἄνθρωποι, θεωροῦν ὅτι ὅτανἀποβάλλουν τὸν Θεὸ ἀπὸ μέσα τους, ἐλευθερώνονται ἀπὸ κάποια φανταστικὰ δεσμά, τὰ ὁποῖα βέβαια οἱ ἴδιοι ἔχουν πλάσει στὸ μυαλό τους καὶ μὲ τὰὁποῖα οἱ ἴδιοι ἔχουν ἁλυσοδέσει τὸν ἑαυτό τους καὶ αἰσθάνονταιὅτι τὴν θέση τοῦ Θεοῦ τὴν παίρνει ἡ λογικὴ ἡ ὁποία καὶ καθοδηγεῖ τὸ κάθε τους βῆμα.

Πῶς ὅμως εἶναι δυνατὸν σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ οἱ περισσότεροι ἄνθρωποιἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἔχουν διώξει ἀπὸ τὴν ζωή τους, θεωρῶντας ὅτι τὸν ἔχουν ἀντικαταστήσει μὲ τὴν λογική, αὐτὸ πού κυριαρχεῖ νὰ εἶναι ὁ παραλογισμός; Στὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχει λογικὴ χωρὶς Θεὸ καὶ ὅταν ἀπουσιάζει ὁ Θεός, ὅσο καὶ ἂν ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ καλύψει τὸ κενὸ ποὺ αἰσθάνεται καὶ τὸ ὁποῖο τὸν βασανίζει,ὅσο καὶ ἂν προσπαθεῖ νὰ προσδώσει κάποιο νόημα σὲ αὐτὴν τὴν ζωὴ εἶναιἀδύνατο, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ μόνη λογικὴ ὁδὸς νὰ εἶναι αὐτὴ ποὺ ὁδηγεῖ στὸν παραλογισμὸ καί, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, στὴν καταστροφή του.

Ἀρχή τοῦ χρόνου τῆς Ἀνατολῆς

O χρόνος! Ἕνα “πρᾶγµα” πού δέν µποροῦµε νά τό δοῦµε, δέν µποροῦµε νά τό ἀγγίξουµε, δέν µποροῦµε νά τό κλείσουµε σέ ἕνα σωλῆνα καί νά τό βάλουµε κάτω ἀπό ἕνα µικροσκόπιο νά τό ἐξετάσουµε. Δέν µποροῦµε νά τό ἀγοράσουµε καί δέν µποροῦµε νά τό πουλήσουµε, δέν µποροῦµε νά τό ἀπειλήσουµε καί δέν µποροῦµε νά τό νικήσουµε. Δέν ἔχει χρῶµα, δέν ἔχει ἄρωµα, δέν ἔχει ὄγκο, δέν ἔχει βάρος, δέν ἔχει σκιά. Ὅµως βαραίνει πάνω µας, δεσπόζει στή ζωή µας καί τήν καταδυναστεύει, ἀπό τή στιγµή πού θά γεννηθοῦµε, µέχρι τή στιγµή πού θά ἀφήσουµε αὐτόν τόν κόσµο πίσω µας.

Ἔτσι καί ἡ ἀνθρωπότητα στό σύνολό της, ἄρχισε ἀπό πολύ νωρίς νά ψάχνει τρόπους νά προσπαθεῖ νά καταλάβει καί νά ὑπολογίσει, αὐτό τό φευγαλέο καί ἄπιαστο στοιχεῖο. Καί εἶναι φυσικό, στή µέτρηση τοῦ χρόνου νά χρησιµοποιηθοῦν οἱ δύο σταθερές τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τό φῶς καί τό σκοτάδι, ἡ µέρα καί ἡ νύχτα, ὁ ἥλιος καί ἡ σελήνη. Ἄλλοι λαοί στηρίχτηκαν στόν ἥλιο, ἄλλοι στή σελήνη, ἄλλοι –οἱ περισσότεροι– καί στά δύο. Ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τοῦ χαλκοῦ ἔχουν σωθεῖ ἡµερολόγια τῶν Αἰγυπτίων καί τῶν Σουµερίων ὅπως καί ἀπό τήν ἐποχή τοῦ σιδήρου, τῶν Βαβυλωνίων τό Ζωροαστρικό ἡµερολόγιο τῶν Περσῶν καί, βέβαια, τό Ἑβραϊκό.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ

ΙΕΡΑ  ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ  ΑΘΗΝΩΝ

Ι. ΝΑΟΣ  ΑΓΙΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ  ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΠΡΟΣ  ΤΟΥΣ  ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ

 ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ  ΚΑΙ  ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ

 Τ ά  ξημερώματα τῆς Κυριακῆς 31 Ἰουλίου 2016, ὁ Κεντρικός Ναός τῶν Ἀθηνῶν, Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ, πού βρίσκεται μεταξύ Λυκαβηττοῦ καί Ἐξαρχείων, δέχθηκε ἀπό ἐσᾶς ἰσχυροτάτη βομβιστική ἐπίθεση μέ 2 μεγάλες φιάλες ὑγραερίου τύπου Camping, πλήρεις εὐφλέκτων ὑλικῶν!

Ἐν τῷ μεταξύ, στίς 6 Αὐγούστου, ἀναλάβατε τήν εὐθύνη τῆς βομβιστικῆς ἐπιθέσεως ὡς ὀργάνωση«Χαοτικά Νεφελίμ».

Κακία θεληματική και κακία επίκτητη

Η ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ!

Τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας –εἴτε προφάσει, εἴτε ἀληθεία– διέσωσε τό κῦρος τῆς Ὀρθοδοξίας!

Η  ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟΣ  ΣΥΝΟΔΟΣ  ΤΗΣ  ΚΡΗΤΗΣ

ΑΠΕΘΑΝΕ  ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ!

Ὁ Ὀρθόδοξος καί μέ Οἰκουμενική ἀποδοχή ὁρισμός τῆς Ἀληθείας τῆς Πίστεως,

ἀπό τόν ἅγιο Βικέντιο Λειρίνης, «ὅ,τι πάντοτε, ὅ,τι πανταχοῦ καί ὑπό πάντων ἐπιστεύθη»,

ἀπορρίπτει παντελῶς καί σέ ὅλα τα ἐπίπεδα τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης,

τήν προεργασία της, τήν σύνθεσή της,

τά θέματά της  καί, κυρίως, τίς ἀποφάσεις της!

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

Ἡ περιλάλητος Σύνοδος τῆς Κρήτης ἀπέθανε καί ἐτάφη. Ὅπως ἦσαν οἱ ἀρχές καί οἱ προϋποθέσεις της, ἔτσι, μέ μαθηματική νομοτέλεια διεξήχθησαν καί οἱ ἐργασίες της καί ἐξήχθησαν τά πορίσματά της. Ἔτσι, ἀκριβῶς, ἐπισυνέβη καί ὁ θάνατος καί ὁ ἐνταφιασμός της. «Ἐκ τῆς γῆς» συνεκλήθη, «ἐκ τῆς γῆς ἐλάλησε» καί εἰς «τήν γῆν ἀπελεύσατο». « Ὠδινε μῦν καί ἔτεκε μῦν». Ματαίως κάποιοι, πού ἐνόμισαν ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτή «ὤδινεν ὄρος», προσπαθοῦν νά σκυλεύσουν τό «ἐξαίσιον πτῶμα» της γιά νά δρέψουν δάφνες Ὀρθοδόξου ὁμολογίας! Ματαίως κάποιοι, γιά δικούς τους λόγους προσπαθοῦν νά συσχετίσουν τήν Σύνοδο Φεράρρας-Φλωρεντίας μέ τήν ἐκκλησιαστική τραγωδία τοῦ Κολυμπαρίου.  Καί, τό ἀκόμη θλιβερώτερο, ὅτι βρίσκουν ἐπικροτητάς αὐτῶν τῶν συσχετισμῶν τους!