Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκκλησία και Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκκλησία και Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΕΠΕΤΕΙΩΝ


Οἱ Ἐκκλησιαστικὲς καὶ οἱ Ἐθνικὲς ἑορτὲς εἶναι πάντοτε ὁρόσημα καὶ ὁδοδεῖκτες τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος. Τῆς παρούσης ζωῆς καὶ τῆς Μελλούσης.
Εἰδικότερα στὸ Ἔθνος μας, οἱ Ἐθνικὲς ἑορτές –ὅπως αὐτή τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας, πού θά ἑορτάσουμε τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, στίς 25 Μαρτίου– συμπίπτουν πάντοτε μὲ μεγάλες ἑορτὲς τῆς Ἐκκλησίας μας γιὰ νὰ τονίζουν σὲ ὅλους μας ὅτι ἡ Ἱστορία μας σ’ αὐτὴ τὴ γῆ εἶναι καὶ τὸ πρόκριμα γιὰ τὴν ζωή μας μετὰ θάνατον, γιὰ τὴν Αἰώνια Ζωή μας! Εἶναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό τό γεγονός ὅτι στίς Ἐθνικές Ἐπετείους ἑορτάζουμε τήν ἡμέρα τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἐνόπλου ἀγῶνος καί ὄχι τήν ἡμέρα τῆς νικηφόρου ἐκβάσεώς του. Καί τοῦτο, διότι «ἀπό Θεοῦ ἀρχόμεθα», ἀπό τόν Θεό πρέπει νά ἀρχίζουμε, ἀλλά καί γιατί ἡ βαθειά Πίστη μας σέ Ἐκεῖνον μᾶς δίδει τήν σιγουριά καί τήν ἀνάπαυση ὅτι θά ἐπιτρέψη νά μᾶς συμβῆ αὐτό πού μακροπρόθεσμα εἶναι τό πνευματικό μας συμφέρον καί ὄχι τό δικό μας κοντόφθαλμο θέλημα.
Αὐτὴ ἡ συμπόρευση τῆς Θρησκευτικότητός μας μὲ τὴν καθημερινότητά μας ἀπορρέει ἀπὸ τὰ Δόγματα τῆς Πίστεώς μας, ποὺ μᾶς ἐπιτάσσουν νὰ μὴν κάνουμε τίποτα στὴ ζωή μας τὸ ὁποῖο νὰ μὴν ἐκφράζη τὴν ἀκρίβεια τῆς Πίστεώς μας.

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2015

Πολιτικό Πρόγραμμα Πολιτικής Παράταξης ΚΟΙΝΩΝΙΑ (α')


ΕΚΚΛΗΣΙΑ
H Ἐκκλησία εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ Γένους μας καὶ τοῦ Κράτους μας. Μὲ τὴν περιθωριοποίηση τῆς ψυχῆς του (τῆς Ἐκκλησίας) τὸ Κράτος μας διαλύθηκε, ἀφοῦ διαλύθηκαν πνευματικὰ οἱ ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ ἰδίως τῶν Διαχειριστῶν τοῦ Δημοσίου χρήματος. Δὲν πρόκειται νὰ συμφωνήσουμε μὲ τὸν χωρισμὸ τοῦ Κράτους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία γιατί θὰ διακοπῆ ἡ ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ Γένους μας ἀπὸ τὸν 4ο μ.Χ. αἰῶνα, μέχρι σήμερα. Θὰ παλέψουμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις γιὰ νὰ ἀποτραπεῖ ὁ ἀποτρόπαιος αὐτὸς χωρισμός!
Εἴμαστε ἀπόλυτα ἀντίθετοι στὴν διακοπὴ τῆς Κρατικῆς μισθοδοσίας τῶν Κληρικῶν καὶ θὰ εἴμαστε στὸ πλευρό τους, γιατί αὐτοὶ εἶναι οἱ ἄγρυπνοι φρουροὶ τῆς συνειδήσεως τοῦ Ἕλληνα. Στὴν Ἐκκλησία ἔχουμε ὑποχρέωση νὰ ἐξασφαλίζουμε τὴν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν Της, ὄχι μόνο γιατί ἔχει ἀπὸ ἐτῶν προπληρώσει μὲ τὴν δωρεά Της πρὸς τὸ Κράτος ἑκατομμυρίων στρεμμάτων γῆς καὶ οἰκημάτων, ἀλλὰ καὶ γιατί μὲ τὸ πνευματικό Της ἔργο, ἀφ’ ἑνὸς μὲν περιορίζει τὴν διαφθορὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ κατ’ ἐπέκταση χρειάζονται λιγότερα σωφρονιστικὰ ἱδρύματα καὶ λιγότερα ἔξοδα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς παραβατικότητος καί, ἀφ’ ἑτέρου, μὲ τὸ ἀσκητικό Της πνεῦμα καὶ τὴν πνευματικότητά Της καταρτίζει προσωπικότητες ἰσορροπημένες, ἐργατικές, ἐγκρατεῖς σὲ καταχρήσεις, τίμιες καὶ εἰλικρινεῖς στὶς σχέσεις τους μὲ τοὺς συνανθρώπους τους καὶ μὲ τὸ Κράτος. Τὸ Κράτος μας χρειάζεται πραγματικοὺς χριστιανοὺς καὶ ὄχι ἀμοραλιστές. Οἱ ἀμοραλιστές, ἐκτός τῶν ἄλλων δεινῶν ποὺ ἐξαχρείωσαν τὴν Πατρίδα μας, μᾶς ὁδήγησαν καὶ στὴν χρεωκοπία.
Εἴμαστε ἀντίθετοι στὴν διαγραφὴ τοῦ Θρησκεύματος ἀπὸ τὶς ταυτότητες καὶ στὴν ἔκδοση ταυτοτήτων καὶ Κρατικῶν Ἐγγράφων μὲ ὁποιαδήποτε σύμβολα ποὺ προσβάλλουν τὴν Ὀρθόδοξη συνείδηση καὶ κατασκοπεύουν καὶ φυλακίζουν τὸ ἀνθρώπινο Πρόσωπο.


ΠΑΙΔΕΙΑ
Ἡ Παιδεία πρέπει νὰ εἶναι βαθειὰ καὶ νὰ μορφώνει οὐσιαστικὰ τοὺς νέους μας μὲ Ἀρχὲς καὶ ἦθος, δηλαδὴ μὲ τὰ ἰδανικά τῆς Ὀρθόδοξης Παραδόσεως καὶ τῶν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν μας, ὅπως, ἐξ ἄλλου, ἐπιτάσσει τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖο οἱ Κυβερνῶντες ἔχουν ἀπὸ δεκαετιῶν θέσει σὲ ἀχρησία. Ἡ Παιδεία μας πρέπει νὰ παράγει Πολιτισμὸ καὶ ὄχι νὰ μιμεῖται τὶς φρικαλεότητες τῆς Εὐρώπης, τὶς ἐξαλλότητες καὶ τὶς συμπεριφορὲς παρανοϊκῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἔγιναν διάσημοι ἀπὸ τὰ Διεθνῆ Κέντρα ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν ἀποκτήνωση τῶν λαῶν.
Ἀπαραίτητη εἶναι ἡ ἀξιολόγηση σὲ κάθε βαθμίδα τῆς ἐκπαίδευσης καθὼς καὶ ἡ αὐστηρὴ ἀπαγόρευση κάθε κομματικοποιημένης πολιτικῆς δραστηριότητος στὰ σχολεῖα, στὰ πανεπιστήμια καὶ σὲ κάθε ἐκπαιδευτικὸ ἵδρυμα. Τὸ Σχολεῖο πρέπει νὰ καλλιεργεῖ τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν ἐργασία, τὴν μάθηση καὶ γενικότερα νὰ ἐπικεντρώνει τοὺς ἐκπαιδευομένους στὸ μαθησιακὸ καὶ γνωστικό τους καθῆκον. Οἱ νέοι πρέπει νὰ μάθουν ὅτι ἔχουν ὑποχρεώσεις καὶ καθήκοντα καὶ ὄχι μόνο δικαιώματα. 
Τὰ Σχολεῖα μας δὲν πρέπει νὰ λειτουργοῦν μόνο ὅταν τὸ ἐπιτρέπουν οἱ δυναμικὲς μειοψηφίες, γιατί οἱ μαθητὲς μας πρέπει νὰ μαθητεύουν πρῶτα καὶ ὄχι νὰ ἡγοῦνται. Θὰ ἔλθει ἡ ὥρα ποὺ θὰ ἡγηθοῦν, ἀλλά, ὅσο σπουδάζουν, ὀφείλουν νὰ μαθαίνουν καὶ ὄχι νὰ διδάσκουν. Αὐτὸ συμβουλεύει ὁ Πλάτων καὶ αὐτὸ ἐπεκύρωσε ὁ Οὐρανὸς μὲ τὶς Θεῖες Ὁδηγίες τοῦ Δημιουργοῦ μας. Ὅσοι διαφωνοῦν μὲ αὐτὲς τὶς Ἀρχὲς θὰ σπουδάζουν σὲ Σχολεῖα ἀθρήσκων ὥστε νὰ εἰσπράττουν καὶ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν ἐπιλογῶν τους. Οἱ καταλήψεις σχολείων καὶ κτιρίων –Ἰδιωτικῶν ἢ Κρατικῶν– θὰ ἀνήκουν στὰ ποινικὰ ἀδικήματα.

Τέλος, ἔχει καταρτισθεῖ εἰδικὸς σχεδιασμὸς γιὰ τὰ χρήματα ποὺ δαπανοῦν σήμερα τὰ παιδιὰ τῶν Ἑλλήνων προκειμένου νὰ σπουδάσουν στὸ ἐξωτερικό. Ἐπειδὴ πολλάκις κατὰ τὸ παρελθὸν πολλὲς ἀπὸ τὶς θέσεις καὶ τὶς προτάσεις τῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ἔγιναν ἀντικείμενο λαϊκισμοῦ καὶ διαστρέβλωσης ἀπὸ τὸ ὑπάρχον πολιτικὸ σύστημα χωρὶς νὰ ὑλοποιηθοῦν, τὸ σχέδιο αὐτὸ δὲν θὰ ἀναλυθεῖ στὸ παρὸν ὑπόμνημα.   

Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2015

Ποιὰ εἶναι ἡ Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»



Ἡ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» εἶναι ἡ Παράταξη ὅλων τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὴν Πατρίδα. Ἂν στραφοῦμε στὸν πολιτισμὸ τῶν Δυτικοευρωπαίων, θὰ δοῦμε ὅτι πέραν τῆς ἀναμφισβήτητης τεχνολογικῆς προόδου, εἶναι πολιτισμὸς ἀνθρώπων ποὺ παραχάραξαν τὸν Χριστιανισμὸ σὲ Προτεσταντισμὸ καὶ ἔτσι ὁ καθένας πιστεύει τὴν δική του ἀλήθεια! Πιστεύει ὅτι ἀξία εἶναι ἡ εὐτυχία ποὺ μετριέται μὲ τὸ χρῆμα καὶ τὴ δόξα. Πιστεύει ὅτι «ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα». Ἡ ματαιοδοξία, ὁ ἄκρατος καταναλωτισμός, ὁ ἀτομικισμὸς εἶναι συνεπακόλουθα, ἁπτὲς συνέπειες καὶ τρόπος ζωῆς, ὁ ὁποῖος ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἔχει εἰσβάλλει καὶ στὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία, μέσῳ τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων, ἀλλὰ καὶ τῶν περιοδικῶν τοῦ “lifestyle”. Αὐτὸς ὁ πολιτισμός, μὲ κέντρο τὸν ἄνθρωπο, ἁπλᾶ ἐξυπηρετεῖ τὸν ἀνθρώπινο ἐγωϊσμὸ καὶ ὁδηγεῖ στὶς ζοφώδεις καταστάσεις ποὺ προαναφέραμε. Εἶναι ὁ πολιτισμὸς τῆς ὑλιστικῆς εὐδαιμονίας –ὅταν αὐτὴ ὑπάρχει– ἀλλὰ καὶ τῆς πνευματικῆς ἔνδειας, τῆς ἐφήμερης χαρᾶς, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄστεγων καὶ τῶν πεινασμένων.
Ἡ δική μας Ρωμαίικη Παράδοση, ὁ δικός μας Ὀρθόδοξος πολιτισμός, ἔχει κέντρο τὴ Ζωὴ τοῦ Χριστοῦ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀνεχθεῖ τὸν ὑπέρμετρο πλουτισμὸ καὶ τὴν χλιδάτη ζωὴ ἀπὸ τὴ μιὰ καὶ τὰ ἑκατομμύρια ἀστέγων καὶ πεινασμένων ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ὁ δικός μας πολιτισμὸς δὲν προσπαθεῖ νὰ παραβιάσει τὴν ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ τοὺς καλουπώσει, ἀλλὰ νὰ καταλάβει τὶς ἀνάγκες τους καὶ νὰ τοὺς δώσει ὅ,τι χρειάζονται. Εἶναι ὁ πολιτισμὸς τῆς Ρωμηοσύνης, ποὺ πιστεύει στὴν πραγματικὴ ἀνεξιθρησκία, σεβόμενος τὰ πιστεύματα τῶν ἄλλων. Εἶναι ὁ πολιτισμὸς ποὺ ἔδινε τὸ ἀλφάβητο, τὴν γλῶσσα, τὴν κουλτούρα στοὺς λαούς, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν πολεμικὴ μηχανὴ ποὺ προσφέρει ἡ Δύση. Γιατί ἡ Οἰκουμενικότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ –ποὺ δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν Παγκοσμιοποίηση– ἔχει πνευματικὸ χαρακτήρα καὶ ὄχι ἐπεκτατικό. Ἐμεῖς πιστεύουμε στὴν οἰκουμενικότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ ὄχι στὴν παγκοσμιοποίηση ποὺ εἶναι ὁ πνευματικὸς θάνατος τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ εἴμαστε ἀντίθετοι μὲ τὴν παραμονὴ τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ σὲ κάθε προσπάθεια ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς μία Οἰκου­μενιστικὴ πραγματικότητα.
Ὁ δικός μας πολιτισμὸς εἶναι πραγματικὰ φτιαγμένος γιὰ τὸν ἄνθρωπο γιατί πατάει σὲ ἄλλα, σὲ Οὐράνια θεμέλια.
Ἡ πολιτικὴ Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», θεωρεῖ ὅτι ἡ πολιτικὴ εἶναι Ἀρχές, εἶναι παιδεία, εἶναι πολιτισμός.
Ἡ Πατρίδα μας πρέπει νὰ κυβερνηθεῖ μὲ ἕναν σύγχρονο Κρατικὸ μηχανισμὸ προσανατολισμένο στὶς συντεταγμένες τῆς Ρωμαίικης Παράδοσης. Αὐτὴ προσέφερε παγκόσμιο πρότυπο κοινωνικῆς ζωῆς, ἀλλὰ καὶ οἰκονομικῆς ζωῆς, μὲ τὴ μορφὴ συντεχνιῶν ἐμπορικοῦ χαρακτῆρα. Αὐτὴ ἐπενόησε τὰ θεραπευτήρια, τὰ ὑδραυλικὰ καὶ ἀμυντικὰ ἔργα σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ οἱ σημερινοὶ Εὐρωπαῖοι ἦσαν ἀκόμη στὰ δέντρα!
Αὐτὴ ἡ μοναδικὴ Παράδοσή μας ἐνίσχυε ἀνέκαθεν τοὺς κοινωνικοὺς δεσμοὺς καὶ τὴν συναδέλφωση τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἄλλων λαῶν.
 Παρ’ ὅτι ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ Παιδεία εἶναι οἱ βασικὲς καὶ ἀπόλυτες προτεραιότητες τῆς Παρατάξεώς μας, ἡ πραγματικότητα ἐπιτάσσει νὰ δοθεῖ ἰδιαίτερο βάρος καὶ στὴν ἀνοικοδόμηση τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ποὺ καταστράφηκε ἀπὸ τὴν Δύση καὶ τὸ διεφθαρμένο Ἑλληνικὸ πολιτικὸ σύστημα ποὺ τὴν ὑπηρετεῖ.

Κυριακή 8 Μαρτίου 2015

Ἡ Ἑλλάδα δέν πέθανε, ἐμεῖς τήν πεθαίνουμε!


Παρακολουθῶντας τὶς καθημερινὲς ἐξελίξεις ἐκεῖνος ποὺ μαθήτευσε κοντὰ σὲ Διδασκάλους–ἐνσαρκώσεις τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου, θλίβεται βαθειὰ γιατί διαπιστώνει ὅτι ἐμεῖς, τὸ χριστεπώνυμο Πλήρωμα –Κληρικοὶ καὶ Λαϊκοὶ– ἔχουμε τόσο πολὺ πνευματικὰ συρρικνωθεῖ ὥστε συρρικνώσαμε σὲ βαθμὸ πνευματικοῦ κακουργήματος τὸ ἔργο καὶ τὴν παρουσία τῆς Ἐκκλησίας στὴν Πατρίδα μας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν διαφέρη πλέον ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες Εὐρωπαϊκὲς Χῶρες ὡς πρὸς τὴν ἀπουσία τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν καθημερινὴ καὶ τὴν Δημόσια ζωὴ τοῦ Κράτους!

Κυριακή 3 Ιουνίου 2012

Ἐρωτήματα ἑνός πιστοῦ

Ἄν ὄντως ἀληθεύει πώς ἀνησυχοῦν οἱ Ἱεράρχες γιά τήν ἄνοδο τῶν κομμάτων τῆς ἀριστερᾶς, θά ἤθελα μέ τήν ἰδιότητα τοῦ πιστοῦ μέλους τῆς Ἐκκλησίας, νά ἐκφράσω τίς παρακάτω ἀπορίες. 
Γιατί δέν ἔχουν οἱ Ἱεράρχες τήν ἴδια ἤ καί περισσότερη ἀνησυχία, γιά τήν ἐπικράτηση τῶν κομμάτων ΝΔ καί ΠΑΣΟΚ, πού ὑποκρίνονται σεβασμό καί πίστη, ἐνῶ στήν πραγματικότητα προωθοῦν τήν, χωρίς Χριστό καί κατά τοῦ Χριστοῦ, παγκοσμιοποίηση; 
Πόσους νόμους ἔχουν ψηφίσει αὐτά τά δύο κόμματα κατά τῆς πίστης; Ποιός ψήφισε τό σύμφωνο συμβίωσης; Ποιός δέν ἀπέτρεψε ὁριστικά τήν καύση τῶν νεκρῶν; Ποιός ἐξαθλίωσε τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στά σχολεῖα; Ποιός ἔφτιαξε τά ἄθλια βιβλία τῆς Ἱστορίας τῆς Γλώσσας κ.τ.λ.; Ποιός δέν πληρώνει γιά τήν χειροτονία Ἱερέων; Ποιός θεωρεῖ τήν Ἐκκλησία «φορέα»; Ποιός προωθεῖ τήν κάρτα τοῦ πολίτη καί τό ἠλεκτρονικό φακέλωμα; Ποιός … ποιός ….ποιός ……. 

Τετάρτη 2 Μαΐου 2012

Πρέπει νά ἀποκαθηλώσουμε τήν Πατρίδα μας γιά νά τήν ἀναστήση ὁ Θεός!

Εἶναι περιττό νά ἐπισημάνω στούς ἀναγνῶστες μας –Κληρικούς καί λαϊκούς– τήν κρισιμότητα τῶν καιρῶν, τόν ὁρατό καί ἀόρατο πόλεμο πού γίνεται ἀπό τούς πολιτικούς δυνάστες τοῦ Γένους μας ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του, τήν ἀπεμπόληση κάθε πνευματικῆς Ἀξίας, τήν οἰκονομική ἐξαθλίωση τοῦ λαοῦ μας, πού ἀπό νοικοκύρης ἔγινε ζητιάνος ἀπό τίς ἀμοραλιστικές, ἀπάνθρωπες καί προδοτικές πολιτικές τῶν Κομμάτων Ἐξουσίας ἀλλά καί τῶν ὑπολοίπων «Ποντίων Πιλάτων» τοῦ Κοινοβουλίου μας. Εἶναι, λοιπόν, περιττό νά ἐπισημάνω τίς ταιριαστές μέ τήν «Ἀποκάλυψη» ἡμέ­ρες πού διέρχεται ἡ Πατρίδα μας.
Γνωρίζω ὅτι προσεύχεσθε, ὅπως καί ὅλοι μας, νά σκεπάση ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία μας τό Ἔθνος μας, νά τό ἀνασύρη ἀπό τήν πνευματική ἀθλιότητα καί νά τό ἀποκαταστήση στήν ἁγιότητα, πού ἦταν ἀνέκαθεν τό πνευματικό περιβάλλον τῆς Πατρίδος μας. Ὅμως, ἐπίσης, γνωρίζω ὅτι μαζί μέ τήν προσευχή μας ἀπαιτεῖται καί κοπιώδης προσπάθεια, ἰδίως ἡμῶν τῶν Ποιμένων, ὥστε νά γίνη πράξη ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, γιατί ὁ Θεός μας δέν θέλει μόνο λόγια ἀλλά καί ἔργα καί αἷμα, ὅπως μᾶς εἶπε διά τῶν ἁγίων Του, «δός αἷμα καί λάβε πνεῦμα».
Ἡ Παναγία μας δέν ἀρκέσθηκε νά ἱκετεύη τόν «Υἱόν καί Θεόν της» ἀλλά ἔγινε καί «Ὑπέρμαχος Στρατηγός» τοῦ Ἔθνους μας καί προασπιστής τῆς Πατρίδος μας, ὥστε αὐτή, ἡ συγκεκριμένη Πατρίδα, νά παραμείνη ὁ ἰδανικός τόπος γιά νά ζήση κανείς τήν πνευματική ζωή. Πολύ περισσότερο ἐμεῖς οἱ Κληρικοί καί οἱ χριστιανοί μας ἔχουμε χρέος –παράλληλα μέ τήν προσευχή μας– νά ἐργασθοῦμε δραστικά καί ἀποφασιστικά γιά νά ἀναχαιτίσουμε τήν πολιτική λαίλαπα τῆς Πατρίδος μας, παρακινῶντας εὐσεβεῖς ἀνθρώπους νά πολιτευθοῦν, κηρύσσον­τας ἔτσι ἀπηνῆ διωγμό σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς πο­λι­τικούς πού ἐκλέχθηκαν στό Κοινοβούλιο τίς τελευταῖες δεκαετίες καί ἀποδεκάτισαν κυριολεκτικά κάθε ἱερό καί ὅσιο τοῦ Γένους μας καί τοῦ λαοῦ μας.

Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

Οἱ Ἄρχοντες πρέπει νά εἶναι Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι

Φωνή ἐκ τοῦ τάφου τοῦ μακαριστοῦ
Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης Τιμοθέου

Τό σοβαρώτερο γεγονός σέ μία χώρα εἶναι ἡ ἐκλογή τῶν ἀρχόντων πού θά την κυβερνήσουν.Οἱ λαοί ἀκολουθοῦν τούς ἀρχηγούς των, τούς ὁποίους ἀγαποῦν καί μιμοῦνται. Δέν εἶναι δύσκολο νά ἀντιληφθεῖ κανείς τήν τεράστια σημασία πού ἔχει ἡ ἐκλογή καλῶν ἤ κακῶν ἀρχόντων.
Ὅμως ὀλίγοι σκέπτονται στά σοβαρά τήν ἀξίαν τῆς ψήφου των καί τήν εὐθύνην των ἀπέναντι Θεοῦ καί ἀνθρώπων,τήν ὥρα πού ψηφίζουν.
Σέ λίγες μέρες θά κληθεῖ καί ὁ λαός μας για ἄλλη μιά φορά νά ἐκλέξει τούς ἄρχοντας πού θά τον διοικήσουν.
Θά ξεπεταχτοῦν πολλοί καί διάφοροι ὑποψήφιοι, παλαιοί καί νέοι, γνωστοί καί ἄγνωστοι.
Θά τούς ἀκούσωμε νά ὁμιλοῦν ἀπό τό ραδιόφωνον καί τούς ἐξῶστες στίς πλατεῖες. Θά γράφουν στίς ἐφημερίδες, θά ἐξαγγέλλουν προγράμματα, θά σκορποῦν ὑποσχέσεις, θά περιέρχονται τίς συνοικίες καί τά χωριά, θά περιστοιχίζωνται ἀπό τούς φίλους των καί θά ποζάρουν χαριτωμένα στά διαφημιστικά ἔντυπα, κολλημένοι στούς τοίχους καί στά ὀχήματα.
Ἡ Ἱστορία διδάσκει πώς οἱ λαοί εὔκολα παρασύρονται καί δημαγωγοῦνται.
Καί ὁ λαός μας ἔχει μιά πλούσια πεῖρα ἀπό τά ἀρχαῖα χρόνια, πού δέν τή χρησιμοποιεῖ ὅσο πρέπει, γι’ αὐτό καί ἀπέχει πολύ ἀκόμη ἀπό μιά σωστή και σωτήρια τοποθέτηση τῆς ψήφου του.

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Ἡ Πατρίδα μας δέν περιμένει!

Ποιά εἶναι ἡ Ἑλλάδα σήμερα καί ποῦ βρίσκεται; Ὅλοι γι’ αὐτήν μιλοῦν, γι’ αὐτήν, ὑποτίθεται, κόπτονται καί πασχίζουν, ἀλλά κανείς δέν μπορεῖ πιά νά τήν προσδιορίση.
Δέν μιλοῦμε γιά τούς ξένους, τούς ἀλλοεθνεῖς. Αὐτοί οὐδέ­ποτε κατάλαβαν τί σημαίνει Ἑλλάδα, οὔτε τί εἶναι αὐτό πού τήν κάνει νά ξεχωρίζη ἀπό ὅλα τά ἔθνη, ἀπό καταβολῆς τῆς Ἱστορίας. Αὐτοί, τήν παρακολουθοῦν στό διάβα τῶν αἰώνων καί ἄλλοτε τήν ζηλεύουν –γι’ αὐτά τά ἐπιφανειακά πού μποροῦν νά διακρίνουν– τήν φθονοῦν καί ἐκστρατεύουν ἐναντίον της γιά νά τήν κατακτήσουν, νά τήν λεηλατήσουν καί νά πλουτίσουν τά Μουσεῖα τους μέ τά κλοπιμαῖα τους καί, ἄλλοτε, ὅπως σήμερα –πού δείχνει τό χειρότερο πρόσωπο τῆς Ἱστορίας της– τήν χλευάζουν καί τήν εἰρωνεύονται.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Η Εκκλησία ευλογεί όπλα άλλα όχι πολιτικούς;

Mέσα στόν Φεβρουάριο ἀρχίζει καί τό Τριώδιο, αὐτή ἡ κατανυκτική περίοδος τῆς Ἐκκλησίας μας πού κορυφώνεται τήν Κυριακή τοῦ Πάσχα.
Θά ἔπρεπε, λοιπόν, νά καταπιανόμαστε κατά τήν περίοδο αὐ­τή κατ’ ἐξοχήν μέ θέματα Ὀρθοδόξου Θεολογίας, μέ θέματα πού καλλιεργοῦν βαθειά τήν ψυχή καί τίς αἰσθήσεις της. Ὅμως, ἡ ποιμαντική μας εὐθύνη μᾶς ὑπαγορεύει νά μήν ἀκολουθοῦμε τυφλά τίς ἐπιταγές τοῦ Λειτουργικοῦ χρόνου ἀλλά νά ἐξετάζουμε συγχρόνως καί τήν ψυχολογική κατάσταση τῶν ἀνθρώπων καί ἀνα­λόγως αὐτῆς νά ἐνεργοῦμε, εἴτε γράφοντες εἴτε ὁμιλοῦντες πρός αὐτούς, ὥστε οἱ παρεμβάσεις μας νά μήν εἶναι ἐκτός τόπου καί χρόνου ἀλλά νά ἔχουν λόγο, σκοπό καί ὠφέλεια.
Ζῶντας τήν ρευστή κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στήν Πατρίδα μας ἀπό τήν πολιτική ἀθλιότητα καί τήν προδοτική συμπεριφορά τῶν κυβερνώντων, πού ὁλοένα κορυφώνεται, δέν δυσκολεύεται κανείς νά διαπιστώση ὅτι ἡ ψυχολογία τῶν ἀνθρώπων κινεῖται σέ ρυθ­μούς «τεταραγμένης» ἕως «λίαν τρικυμιώδους» καταστάσεως. Ἀκόμη καί ἄνθρω­ποι πού προσπαθοῦν νά ζήσουν κατά Θεόν εἶναι ἀνή­συχοι καί δέν τούς ἀφή­νει ἡ ταραχή οὔτε κα­τά τήν ὥρα πού προσεύχονται.