Οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη της μνήμης των ανθρώπων που έφυγαν. Φανερώνεται έτσι ότι η ζωή συνεχίζεται στον αιώνιο χρόνο, αν και με διαφορετικό τρόπο, σε ένα άλλον επέκεινα τόπο.
Οι άνθρωποι έχουμε επίσης ανάγκη της τιμής αυτών που έφυγαν. Είναι ένδειξη ευγνωμοσύνης για όσα και ό,τι μας προσέφεραν. Συγχρόνως αποτελεί και διδασκαλία για τους νεώτερους, διότι αφενός τους γνωρίζουμε με τα πρόσωπα, τον βίο, τα έργα και τις πράξεις τους, αφετέρου τους διδάσκουμε έμπρακτα τον σεβασμό που κάθε άνθρωπος οφείλει στους προγόνους του. Τα μνημόσυνα, είναι η ουσιαστική, απαραίτητη και αναντικατάστατη τιμή και χρέος των ζώντων προς τους κεκοιμημένους. Αποτελούν και τον πιο ασφαλή τρόπο απόδοσης τιμής, διότι, ευτυχώς, εκεί δεν μπορούμε να παρέμβουμε, αλλά τους παραδίδουμε στην Εκκλησία που προσεύχεται απαθώς, και τιμά τον κάθε κεκοιμημένο με μοναδικό τρόπο.
