Μέ τήν ἔναρξη τῆς νέας Ἐκκλησιαστικῆς χρονιᾶς, τήν 1η Σεπτεμβρίου, θεωροῦμε χρέος μας ἱερό νά ἐντείνουμε τίς προσπάθειές μας, μέσῳ τοῦ Ἐνοριακοῦ μας Περιοδικοῦ ὥστε νά γίνη σαφέστερο στούς πολλούς αὐτό πού ἐπιδιώκουμε, ἐδῶ καί ἑπτά χρόνια: Νά ἀποδείξουμε λογικά, θεολογικά, Ἱστορικά καί ἐπιστημονικά ὅτι δέν εἶναι Ὀρθοδοξία ἀλλά ἀτόφιος Προτεσταντισμός ἡ ἀποπομπή τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του ἀπό ὅλες τίς πτυχές τῆς καθημερινῆς ζωῆς, μέ τό πρόσχημα ὅτι ἔτσι ἐξασφαλίζεται ἡ πνευματικότητα τῆς Πίστεώς μας!
Τό ἔργο αὐτό ξεπερνᾶ τίς δικές µας δυνάµεις διότι πρέπει νά ἔλθη στό φῶς ἕνα πλῆθος κειµένων καί ἐπιχειρηµάτων, πού ἔχουν σκοπίμως παραμερισθεῖ καί παραµένουν ἄγνωστα γιά τούς πολλούς, ἀλλά καί γιά τούς εἰδικούς, ἀφοῦ, λόγῳ τῆς ἀδιακόπου Βαυαρικῆς διαπαιδαγωγήσεως τοῦ λαοῦ μας, ἔχουµε πρό πολλῶν δεκαετιῶν πάψει νά διερωτώµεθα γιά καίρια καί οὐσιαστικά ζητήµατα.
Μιά ἄλλη μεγάλη δυσκολία πού ἤδη ἀντιμετωπίζουμε εἶναι, ἡ μέ «ζῆλον, οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν», ἀντιμετώπισή μας ἀπό ἀνθρώπους πού πολύ εὔκολα “βαπτίζουν” αἵρεση, ὅ,τι θεολογικό ἀγνοοῦν, ἐπιστρατεύοντας, μάλιστα, καί ἄσχετη θεολογική ἐπιχειρηματολογία πού ἀντικρούεται καί ἀπό ἁπλῶς λογικά σκεπτομένους ἀνθρώπους.
