Ξενομανίας τό ανάγνωσμα.

Γίναμε δυτικολάτρες.

Ξενομανία δέν θά πεί τίποτα. Μιά φορά κι έναν καιρό είχαμε ξενομανία, δηλαδή κάποια λαφριά ψυχική αρρώστεια, ένα συνάχι. Τώρα πάθαμε μιά πολύ βαρειά αρρώστεια, θες πανούκλα, θες γρίππη κακοηθέστατη, μα όχι ασιατική, αλλά ευρωπαϊκή. Πώς νά τήν πούμε; Ξενολατρία; Ξενοπροσκύνημα; Εγώ τουλάχιστο, μ' όλο που λένε πως είμαι καλός λογομάστορας, δε μπορώ να βρω κάποια ονομασία, που να μπορεί νά δώσει μιά μικρή ιδέα γι' αυτή τή θανατηφόρα αρρώστεια που μας δέρνει, και που όλο και χειροτερεύει.

Και δεν είναι σωστή η ονομασία ξενολατρία. Σωστή θα ήτανε αν τη λέγαμε Δυτικολατρία. Γιατί, μονάχα τα ευρωπαϊκά πράγματα ἤ, καλύτερα, τα Δυτικά, είναι για μας ουρανοκατέβατα, όλα όσα έρχουνται από κείνες τις χώρες που βρίσκουνται κατά τό βασίλεμα τού ήλιου, ενώ δεν έχουμε την παραμικρή εκτίμηση σε ό,τι έρχεται από τήν Ανατολή. Είμαστε γυρισμένοι κατά το βασίλεμα του ήλιου, σα να περιμένουμε να βγει από κει ο ήλιος.

Η Δολοφονία του μαρτυρικού Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια

Μια προσέγγιση της δολοφονίας του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια βασισμένη στον πίνακα του Διονυσίου Τσόκου

ΣΑΝ ΛΑΟΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΘΕΙ ΟΛΙΚΗ ΑΜΝΗΣΙΑ;

Πρὶν ἀπὸ τὶς ἐκλογὲς διαβάστε αὐτὸ τὸ ἄρθρο

ΣΑΝ ΛΑΟΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΘΕΙ ΟΛΙΚΗ ΑΜΝΗΣΙΑ;

Τὸ καλοκαῖρι ποὺ μᾶς πέρασε, δὲν ὑπῆρξε, φαντάζομαι, ἄνθρωπος, ποὺ δὲν μιλοῦσε γιὰ τὴν Εὐρώπη, γιὰ τοὺς δεσμοὺς τῆς χώρας μας μὲ τὴν Εὐρώπη, γιὰ τὸ κοινὸ παρελθὸν-παρὸν-μέλλον μας, γιὰ τὸ ὅτι μᾶς χρωστοῦν τὸ ὄνομα καὶ τὸν πολιτισμό τους, γιὰ τὸ ὅτι εἴμαστε κι ἐμεῖς ἕνας εὐρωπαϊκὸς λαὸς καὶ τῆς ἀνήκουμε –ἢ ὅτι δὲν εἴμαστε εὐρωπαϊκὸς λαὸς καὶ δὲν τῆς ἀνήκουμε– κι ἄλλα πολλὰ καὶ διάφορα.

Γενικά, οἱ ἀντιδράσεις μας καὶ ἡ ἀντιμετώπιση τῆς ὅλης δύσκολης κατάστασης, μοῦ θύμισε ὁμάδα παιδιῶν στὸ σχολεῖο, ἡ ὁποία ἔχει σὰν ἀρχηγὸ τὸ “νταὴ” τῆς τάξης, ποὺ κρατάει κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴ καὶ τὴ διακυβέρνησή του ὅλους τοὺς ὑπόλοιπους. Ἔτσι, τὰ ἄλλα παιδιά, ἢ ὑποκύπτουν στὴν τρομοκρατία του καὶ τὸν ὑπηρετοῦν δουλικά, ἤ, μπορεῖ νὰ θυμώνουν μαζί του, ἀλλὰ προσβλέπουν καὶ πάλι σὲ αὐτὸν καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν κυριαρχία του, γιατί ἡ προστασία του τοὺς ἐξασφαλίζει κάποια ἀπαραίτητα γι’ αὐτοὺς ὀφέλη.

Πολιτικό Πρόγραμμα Πολιτικής Παράταξης ΚΟΙΝΩΝΙΑ (δ')

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ

Μὲ εἰδικὴ νομοθεσία θὰ γίνει ἡ ἀποσύνδεση τῆς Δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἀπὸ τὴν κρίση τῶν ἑκάστοτε κυβερνώντων.

Οἱ δικαστικοὶ καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ θὰ κρίνονται ἀπὸ τὰ συμβούλια κρίσεων τῶν κλάδων τους καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς ὑπουργούς, οὔτε οἱ προαγωγὲς θὰ γίνονται ἀπὸ τὸ ΚΥΣΕΑ.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξει περιορισμὸς τῶν Ὑπουργείων σὲ ἑπτὰ ἢ ἐννέα καὶ κατάργηση τῶν θέσεων τῶν Ὑφυπουργῶν καὶ ἀντικατάστασή τους ἀπὸ Γενικοὺς Διευθυντές.

Γραφειοκρατία

Τὴν κατάργηση τῆς γραφειοκρατίας ὑπόσχονται ὅλα τα κόμματα ἀλλὰ δὲν τὴν καταργοῦν ὄχι γιατί δὲν ὑπάρχει ἢ εἶναι δύσκολο νὰ ἀποκτηθεῖ ὁ μηχανοργανωτικὸς μηχανισμὸς ἀλλὰ γιατί ἡ γραφειοκρατία εἶναι τὸ ἀπαραίτητο περιβάλλον τῆς φαυλότητος, τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς κόμμα-τοκρατίας στὴν Δημόσια Διοίκηση. Ἄρα ἡ ἀνάγκη κατάργησης τῆς γραφειοκρατίας καὶ ἡ δημιουργία ἑνὸς συστήματος Δημόσιας Διοίκησης, στὸ ὁποῖο δὲν θὰ ἔχουν δυνατότητα τὰ πολιτικὰ πρόσωπα νὰ παρεμβαίνουν, εἶναι προφανής.

Φορολογικὴ Πολιτικὴ

Πολιτικό Πρόγραμμα Πολιτικής Παράταξης ΚΟΙΝΩΝΙΑ (γ')

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τὸ πρόβλημα τῆς λαθρομετανάστευσης εἶναι ἰδιαίτερα ὀξύ, μὲ ὀδυνηρὲς συνέπειες γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία. Ἡ δική μας προσέγγιση δὲν εἶναι καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ρατσιστική. Στὴ Ρωμανία ξένοι ἐθεωροῦντο μόνο ὅσοι δὲν εἶχαν Ὀρθόδοξη συνείδηση. Ὁποιοσδήποτε ἐρχόταν στὰ ἐδάφη τῆς αὐτοκρατορίας, ἀσπαζόταν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸ ἐπεδείκνυε μὲ τὴ ζωή του, γινόταν ἰσότιμος πολίτης, γινόταν Ρωμηὸς μὲ πλήρη δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις κι ἔτσι ἐξασφαλιζόταν ἡ ἁρμονικὴ συνύπαρξη. Αὐτὴ ἦταν ἡ πολὺ-πολιτισμικότητα τῆς Ρωμηοσύνης, ποὺ τῆς ἐπέτρεπε νὰ ἐπωφελεῖται τὰ μέγιστα ἀπὸ τὸν πολιτιστικὸ πλοῦτο τῶν ὑπηκόων της.

Σήμερα στὴν Πατρίδα μας τὰ πράγματα εἶναι πολὺ διαφορετικά, ἡ Χώρα μας σκοπίμως μουσουλμανοποιεῖται, ἀλλοιώνεται ἐπικίνδυνα ἡ ἐθνολογικὴ σύνθεση καὶ ἡ κοινωνικὴ συνοχή. Συγχρόνως, ἐπιβαρύνονται οἱ ἤδη ἀνεπαρκεῖς –κυρίως λόγῳ τῶν δανειακῶν συμβάσεων καὶ τῶν συνεπειῶν τους– ὑποδομὲς τῆς Χώρας, στὴν Ὑγεία, στὴν Παιδεία καὶ στὴν κοινωνικὴ Πρόνοια.

Ἡ λαθρομετανάστευση εἶναι τὸ κύριο αἴτιο γιὰ τὴν αὔξηση τῆς ἐγκλη­ματικότητας. Ἡ ἐθνικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀσφάλεια ἀπειλεῖται. Τὰ ἔντονα φαινόμενα τῆς προκαλούμενης παραβατικότητας, ὅπως ἐγκλήματα, λαθρε­μπόριο, ναρκωτικά, πορνεία, κλοπὲς καὶ ἡ ἀπουσία τοῦ κράτους ἔχουν ἀποτέλεσμα τὴν αὔξηση τῶν φαινομένων αὐτοδικίας, ἰδιαίτερα ὅταν τρο­φοδοτοῦνται ἀπὸ ἐξτρεμιστικὲς ἐνέργειες ἀκραίων ἐθνικιστικῶν ὁμάδων.

Ἀπαιτεῖται μία Ἐθνικὴ μεταναστευτικὴ πολιτικὴ μὲ ἄξονες: